Add to EJ Playlist  29 Μαΐου 1453. Η συγκλονιστικότε ρη ημέρα του νεότερου Ελληνισμού. Η Κωνσταντινούπολ η, η Πόλη των πόλεων έπεσε στα χέρια των εχθρών. Τέτοια η θλίψη του Ελληνισμού, που απ' άκρον εις άκρον της Αυτοκρατορίας όλοι θρήνησαν με τον τρόπο τους την Άλωση της Ρωμανίας (Βυζαντινής Αυτοκρατορίας). Σαν έπεσε τελειωτικά η Πόλη στα χέρια των Τούρκων, ο πόνος κι ο καημός ήταν μεγάλος. Κι έγινε τραγούδι ο πόνος και θρήνος ο καημός. Κι αν η άλωση ήταν γεγονός, η ελπίδα πως κάποια μέρα... πάλε με χρόνια και καιρούς... έμειναν πάντα... Στην περιοχή του Έβρου, επιβίωσε σε χορευτική μορφή (Ζωναράδικου), το τραγούδι που αφηγείται ποιητικά έναν από τους πιο γνωστούς θρύλους της Άλωσης, το θρύλο της γριάς που για να δεχτεί την αδιανόητη είδηση ότι η Πόλη έπεσε, έβαλε όρο να πεταχτούν τα μισοτηγανισμένα ψάρια απ' το τηγάνι και να επιστρέψουν στο νερό. Τα ψάρια πήδηξαν και κατά την λαϊκή παράδοση κολυμπούν ακόμη μέσα στο αγίασμα της εκκλησίας του Μπαλουκλί. Εδώ είναι ο βασιλιάς Αλέξανδρος (Μέγας Αλέξανδρος) κι ο Κωνσταντίνος (Παλαιολόγος), κορυφαίες συμβολικές μορφές του αρχαίου και του βυζαντινού μεγαλείου που δέχονται την απίστευτη τελική είδηση της εθνικής συμφοράς. Για διάφορες παραλλαγές ανά την Ελλάδα: http://www.yout ube.com/playlis t?list=PLAfaymY Wz_hnf1YqOEC7aJ 9WnZuTNVUiY Οι στίχοι: Aλέξαντρος, μπρ' αμάν αμάν, Aλέξαντρος κι ο βασιλιάς - Aλέξης αντρειωμένος - κι ο μικρο-Kωσταντίν ος Mαζ' έτρουγαν, μαζί έπιναν, μαζί χαροκοπιούνταν* . Kει πότρουγαν κει πόπιναν και κει π' χαροκοπιούνταν λαλιά τ'ς ήρθι 'πού του Θιό, λαλιά 'πού τα ουράνια. - Θα πάρει Tούρκος το ψωμί, θα σέβ'** και μες στην Πόλη. - 'Nτα*** βγουν τα ψάρια 'π' του νταβά κι ο πέτ'νος 'πού το ντέντζιρ' Θα πάρει ο Tούρκος το ψωμί, θα σέβ' και μες στην Πόλη. Bγήκαν τα ψάρια 'π' του νταβά κι ο πέτ'νος 'πού το ντέντζιρ' πήρε κι ο Tούρκος το ψωμί, σέβηκι μες στην Πόλη. *χαροκοπιούνταν : γλένταγαν **θα σέβ': θα μπει ***'ντα: όταν

Add to EJ Playlist  Ένα από τα πλέον διαδεδομένα παραδοσιακά τραγούδια σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κάθε τόπος έχει δημιουργήσει τη δική του παραλλαγή. Αλλού μπορεί να χαρακτηριστεί ως "Παραλογή", αλλού ως τραγούδι "της αγάπης", ενώ σε άλλες περιοχές ανήκει στα κλέφτικα και ηρωικά τραγούδια. Είναι γνωστό και διαδεδομένο από τα Δωδεκάνησα και την Πελοπόννησο μέχρι την Μακεδονία και την ευρύτερη Θράκη και από την Κέρκυρα και την Λευκάδα έως τα βάθη της Καππαδοκίας. Η τοπική παραλλαγή της "Μηλίτσας" στη Θράκη, προέρχεται από τον Έβρο και χορεύεται στα βήματα του 'Συρτού Συγκαθιστού" (9/8). Είναι ένας από τους πλέον διαδεδομένους χορούς της περιοχής και το τραγούδι αυτό είναι επίσης πολύ αγαπητό. Ερμηνεύει ο πλέον γνώριμος τραγουδιστής της Θράκης, ο Χρόνης Αηδονίδης. Περιλαμβάνεται στον δίσκο "Τραγούδια του Μάη και της Άνοιξης". Πρόκειται για τραγούδι της αγάπης (στη συγκεκριμένη παραλλαγή). Οι στίχοι: Μηλί - καλέ Μηλίτσα - που 'σαι στο γκρεμό Μηλίτσα που 'σαι στο γκρεμό, τα μήλα φορτωμένη τα μή - καλέ - τα μήλα σου λιμπίστηκα τα μήλα σου λιμπίστηκα μα το γκρεμό φοβούμαι Κι αν το - καλέ - κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό έλα απ' το μονοπάτι. Το μο- καλέ - το μονοπάτι μ' έβγαλε το μονοπάτι μ' έβγαλε στ'ς αγάπης μου την πόρτα.

Add to EJ Playlist  Ένα από τα πλέον διαδεδομένα παραδοσιακά τραγούδια σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κάθε τόπος έχει δημιουργήσει τη δική του παραλλαγή. Αλλού μπορεί να χαρακτηριστεί ως "Παραλογή", αλλού ως τραγούδι "της αγάπης", ενώ σε άλλες περιοχές ανήκει στα κλέφτικα και ηρωικά τραγούδια. Είναι γνωστό και διαδεδομένο από τα Δωδεκάνησα και την Πελοπόννησο μέχρι την Μακεδονία και την ευρύτερη Θράκη και από την Κέρκυρα και την Λευκάδα έως τα βάθη της Καππαδοκίας. Το συγκεκριμένο είναι παραλλαγή του τραγουδιού από τους πρόσφυγες του χωριού "Σαμμακόβι" της Ανατολικής Θράκης, σήμερα εγκατεστημένους σε διάφορα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας (Σέρρες και Δράμα), καθώς και στην Κομμοτηνή. Το τραγούδι αυτό απαντάται σε όλη την ευρύτερη Θράκη (Δυτική, Βόρεια, Ανατολική) σε πολλές και διαφορετικές μελωδικές γραμμές και εκφάνσεις. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό το Σαμμακοβίου είναι η αχλαδόσχημη, Θρακιώτικη λύρα και το γεγονός ότι η πλειοψηφία των παραδοσιακών του τραγουδιών έχουν πολύ παλιά ρίζα - καταγωγή. Χορεύεται ως ιδιότυπος, συρτός χορός. Λύρα παίζει ο Δημήτρης Φτουχίδης. Η ηχογράφηση έγινε το 1930. Οι στίχοι: Μηλί- καλέ Μηλίτσα που 'σαι στον γκρημνό (Χ2) Μηλίτσα που ΄σαι στον γκρημνό, στα μήλα φορτωμένη (Χ2) Τα μή- καλέ - τα μήλα σου λιμπίστηκα (Χ2) τα μήλα σου λιμπίστηκα και τον γκρημνό σ' φοβούμαι (Χ2) Κι αν το - καλέ - κι αν τον φοβάσαι τον γκρημνό (Χ2) κι αν τον φοβάσαι τον γκρημνό, έλα απ' το μονοπάτ' (Χ2).

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι και χορός από το χωριό Μπάρα της περιοχής του Τρυγώνου στον Έβρο [εξ' ου και στον τίτλο Μπαριώτ(ες)]. Το χωριό δεν κατοικείται σήμερα. Τα Πετρωτά όμως, καθώς και κάποια άλλα κοντινά χωριά συνεχίζουν να τραγουδούν το συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο λέγεται πως αναφέρεται σε ένα αληθινό γεγονός που συνέβη πριν από κάποια χρόνια στο χωριό Μπάρα. Αφορά στην ιστορία μιας κοπέλας, την οποία αρραβώνιασαν οι γονείς της με κάποιον που δεν ήθελε και έτσι οδηγήθηκε στην απόφαση να παντρευτεί άλλον από διπλανό χωριό. Αυτή η κίνηση της εξόργισε τους συγγενείς του, με αποτέλεσμα να μαζευτεί μια ομάδα συγγενών για να την φέρουν πίσω. Πρόκειται για κυκλικό χορό της περιοχής σε εξάσημο ρυθμό. Χορεύεται από άνδρες και γυναίκες σε κάθε γιορτή, γλέντι, πανηγύρι και κοινωνική περίσταση. Ο χορός ονομάζεται Πλαλ'τός ή Νταϊακωτός. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στον CD του Κέντρου Βαλκανικού Χορού με τίτλο: "Έβρος". Πρόκειται για μια από τις καλύτερες δουλειές των τελευταίων χρόνων. Οι στίχοι: Ιννιά Μπαριώτ', μαρή Βασιλική, ιννιά Μπαριώτ' κατέβηναν κι μι την Ξούλα δέκα, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα.(δι ς) Κατέβηναν, μαρή Βασιλική, κατέβηναν κι χουράτευαν κι λεν' κι χουρατεύουν, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα.(δι ς) Σε πικίνους σπιτ', μαρή Βασιλική, σε πικίνους σπίτ' θα πάμι 'μεις τσ' Βασιλικής του σπιτ', θα πάμι, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα. (δις) Χτυπούν την πο- μαρή Βασιλική χτυπούν την πόρτα μια φ(ου)ρά δυο χτυπούνι τρεις κι δέκα, Βασιλική μ' καλή Ντ(ι)αμούδα. (δις) Σι γέλασαν, μαρή Βασιλική, σι γέλασαν κι τς' άνοιξις, σι πήραν σι πααίνουν, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα. (δις) Δεν πάν' μακριά, μαρή Βασιλική, δεν πάν' μακριά, δεν παν' κοντά ν-ως το βαθύ του ρέμα, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα. (δις) Τότε αρχί- μαρή Βασιλική, τότε αρχίνισις να κλαις να κλαίεις και να λέεις, Βασιλική μ', καλή Ντ(ι)αμούδα. (δις) Γλιτώσι μι, μαρή Βασιλική, γλιτώσι μι Νταή Χαρίσ' ιννιά μιντζιές θα σ' κάνω στ' μοναστήρι τα χουράφια. (δις)

Add to EJ Playlist  Το παραδοσιακό αυτό τραγούδι κατέγραψε η Δόμνα Σαμίου στα Αμπελάκια Ορεστιάδας Έβρου από τον παπά-Παναγιώτη Νικίδη, το 1976. Τραγούδι που απαντάται με το ίδιο σχεδόν κείμενο σε διάφορες μελωδικές και ρυθμικές παραλλαγές. Υπάρχουν δισκογραφημένες εκδοχές του της Στεριανής Ελλάδας ήδη από την εποχή του φωνογράφου (78 στρ.). Η αμεσότητα και η αλληγορία των στίχων έκαναν το τραγούδι αγαπητό σε πανελλήνια κλίμακα. Μέσα σε δέκα στίχους συνοψίζει τη λαϊκή σοφία για τη ματαιότητα του κόσμου - δεν αξίζει να θυσιάζει κανείς το "σήμερα" στο βωμό του "αύριο". Από αυτήν την άποψη, λειτουργεί ως παραινετικό τραγούδι, για να "ζήσει" κανείς τη ζωή του όσο είναι νέος (Άνοιξη), γιατί η ζωή είναι μικρή (Βλέπω το Χάρο να 'ρχεται). Από αυτή την άποψη ωστόσο, είναι και ένα μοιρολόι και ως τέτοιο λέγεται σε αρκετά μέρη, στο ξενύχτι του νεκρού. Ο Χάρος είναι η προσωποποίηση του Θανάτου και υποδηλώνει τον αμετάβλητο φυσικό νόμο, στον οποίο υπάγεται κάθε μορφή ζωής, ανεξάρτητα από τα στάδια ακμής που θα περάσει. Οι δυο - τρεις μελωδικές του εκδοχές στο χώρο της Θράκης, λέγονται είτε αργά (μοιρολόι), είτε σε χορευτικό ρυθμό (συρτό καλαματιανό ή πιο συχνά συρτό συγκαθιστό, όπως η συγκεκριμένη εκτέλεση από το χωριό Αμπελάκια). Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο CD2 από το δίσκο της Δόμνας Σαμίου: "Ο κυρ Βοριάς... και άλλα τραγούδια για παιδιά" Τραγούδι: Βαγγέλης Δημούδης Γκάιντα: Γιώργος Μακρής Νταούλι: Βαγγέλης Καρίπης Οι στίχοι: Mε γέλασαν, με γέλασαν(ε) τα πουλιά με γέλασαν(ε) τα πουλιά, της άνοιξης τ' αηδόνια. Με γέλασαν και μου είπανε πουτές δε θα πιθάνω. Kι έχτισα το σπιτάκι μου ψηλότερο 'που τ' άλλα μ' εφτά οχτώ πατώματα κι εξήντα παραθύρια. Στο παραθύρι κάθουμι, τους κάμπους αγναντεύω, βλέπω τους κάμπους πράσινους και τα βουνά γαλάζια, βλέπω το Xάρο να 'ρχεται καβάλα στ' άλογό του.

Add to EJ Playlist  Συλλογή τραγουδιών - κείμενα - επιμέλεια - Παραγωγή: Γιάννης Πραντσίδης Η παραδοσιακή αυτή συλλογή καλύπτει όλη τη Βόρεια Θράκη (Ανατολική Ρωμυλία). Το πρώτο μέρος αποτελείται από επιτόπιες καταγραφές οργανικών σκοπών και τραγουδιών που ξεκινούν από το 1956, όπου διασώζονται μελωδίες και τρόποι που μέρα με τη μέρα χάνονται. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει οργανικούς σκοπούς και τραγούδια, γραμμένα στο στούντιο, στα οποία οι βασικοί συντελεστές έχουν βιώσει την παράδοση αυτή. Τα τραγούδια διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα χορευτικά και τα μη χορευτικά. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν όλα τα τραγούδια και οι οργανικοί σκοποί που χορεύονται. Σ' αυτή την κατηγορία συγκαταλέγονται οι χοροί τύπου "ζωναράδικου" χορού στα 6/8, στον ίδιο ρυθμό οι τύποι του "ζερβόδεξου" ("ζερβοδέξος", "ποδαράκι", "κυνηγητός" κλπ), οι συρτοί στα 7/8, οι συρτοί στα 9/8 με γρήγορη αγωγή, στον ίδιο ρυθμό οι καρσιλαμάδες και στα 9/8 με αργή αγωγή ο "σφαρλής", οι συρτοί τύπου "ξεσυρτού" στα 2/4 ("καστρινός", "κοκονίτικος", "χεριάτικος τραμπανιστός", κλπ), οι χοροί τύπου "στις τρεις" ή "στα τρία" στα 2/4 ("στις τρεις", "τροΰρου", "ζερβός"), η "μπαϊντούσκα" στα 5/8, οι τύπου "συγκαθιστού" στα 7/8 με γρήγορη αγωγή ("συγκαθιστός", "ίσια α-πάν", "καλλινίτικος") , στον ίδιο ρυθμό ("μηλίσσω", "μπογδάνος", "κουκίτσα", "ντιβιτζίδικος" ), στα 7/8 με μέτρια αγωγή ο "ζέρβος". Στη δεύτερη κατηγορία συμπεριλαμβάνον ται τα "καθιστικά" ή "του τραπεζιού", τα τραγούδια που έλεγαν στα νυχτέρια, τραγούδια της δουλειάς ή εποχικά (του θερισμού, ανοιξιάτικα, φθινοπωρινά) και πολλά τραγούδια του γάμου. Στις δυο αυτές κατηγορίες μπορούμε να εντάξουμε και τα τραγούδια που λέγονται τα Χριστούγεννα, το Νέο έτος και το Πάσχα, από τα οποία άλλα είναι χορευτικά και άλλα όχι. Οι στίχοι: Μες στου Μπογδάνου το βουνό τρεις λυγερές ανέβιναν κι άλλες δυο-τρεις κατέβιναν να μάσουν φούντ' αμάραντο και σκύφτοντας, μαζώνουντας μόν' βρίσκουν και έναν νιούτσικο απού 'ταν λαβουμένος για τουν είδαν και φοβήθηκαν και πίσω πίσω γύρισαν κι ο νιούτσικος τις λάλησε "Μον' μη φοβάστε λυγερές μόν' λύστε τα μαντήλια σας και δέστε το χεράκι μου το ΄να το χέρ' και το πουδάρ'".

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακοί σκοποί από τη Θράκη. Ο πρώτος ονομάζεται "Σουμπέτι" ή "Σουμπέτ χαβασί" και είναι το αντίστοιχο "μοιρολόι" της υπόλοιπης Ελλάδας. Ο δεύτερος είναι ο πιο διαδεδομένος και γνωστός χορός της Θράκης, ο λεγόμενος "Ζωναράδικος" ο οποίος αντλεί το όνομά του από τη λαβή των χεριών των χορευτών οι οποίοι πιάνονται από τα ζωνάρια τους σχηματίζοντας τη λεγόμενη "χιαστί" διάταξη. Στη Θρακιώτικη γκάιντα ο Στέφανος Μάρκου. Περιλαμβάνεται στο δίσκο του Χρόνη Αηδονίδη "Τραγούδια του Μάη και της Άνοιξης" Οι φωτογραφίες δείχνουν την παλιά Θράκη (Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη) καθώς και πόλεις της Ανατολικής Ρωμυλίας όπως ο Πύργος (Μπουργκάς).

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι και χορός από την περιοχή του Έβρου και συγκεκριμένα από το χωριό Χιονάδες, της περιοχής των Μεταξάδων. Χαρακτηριστικό μουσικό όργανο της Θράκης και κυρίως του Έβρου είναι η γκάιντα. Ο συγκεκριμένος δίσκος αντιμετωπίζει με σεβασμό τη γνήσια παράδοση της Θράκης και ειδικά την παράδοση της γκάιντας. Οι στίχοι: Δυο πουλάκια τα καημένα πάνω γύ-πάνω γύριζαν για μένα. Το ΄να το πολυαγαπάω τ' άλλου το-τ' άλλου το περιγελάω. Το 'να το ταΐζω μέλι τ' άλλου κο-τ' άλλου κόκκινο πιπέρι. Ή σκαρφίτσα ή βιλόνι την καρδιά μ', την καρδιά μ' τη μαχιρώνει. Μουρή βλάχα βλαχοπούλα κι γκιζέλ' κι γκιζέλ καστιρνοπούλα. Ποιος σι του 'πει δε σι θέλου κι έβαλις, κι έβαλις τα λερωμένα. Ρίξει κάτου τα καημένα κι έλα εδώ κοντά σε μένα

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακός χορός και τραγούδι σε 6σημο ρυθμό από την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη), περιοχή με πολύ συμπαγείς Ελληνικούς πληθυσμούς έως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Εδώ ακούγεται ένας ιδιαίτερος τύπος Ζωναράδικου χορού που ονομάζεται "Τσέστος", ο πιο διαδεδομένος χορός ανάμεσα στους Ανατολικορωμυλι ώτες. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στον δίσκο "Μαυροθαλασσίτι κα" σε έρευνα και επιμέλεια του Βασίλη Λάντζου. Το τραγούδι ονομάζεται "Δέντρο είχα στην αυλή μου" και αποτελεί παραλλαγή του γνωστού τραγουδιού και χορού της Δυτικής (σημερινής Ελληνικής) Θράκης, "Δεντρίτσι". Οι στίχοι: Δέντρο- δέντρο, δεντρουλάκι, δέντρο είχα στην αυλή μου. Δέντρο είχα στην αυλή μου και μηλιά μες στο μπαχτσέ μου δέντρο είχα στην αυλή μου και νερό δεν το χορταίνω. Κι νερό δεν το χορταίνω, ρίχνω δάκρυ και φαρμάκι ρίχνω δάκρυ και φαρμάκι, έπεσαν τα φύλλα τ' όλα. Έπεσαν τα φύλλα τ' όλα κι έσκυψα να τα μαζώξω κι έσκυψα να τα μαζώξω, βρίσκω ένα δαχτυλίδι. Βρίσκω ένα δαχτυλίδι, ασημένιο, χρυσαφένιο ασημένιο, χρυσαφένιο έχει τ' όνομα γραμμένο. Έχει κι τ' όνομα γραμμένο, έχει το Μέγα Κωνσταντίνο έχει το Μέγα Κωνσταντίνο και το Μέγα το Βασίλειο.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι και χορός από την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη), περιοχή όπου μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, οι Ελληνικοί πληθυσμοί ήταν συμπαγέστατοι. Το συγκεκριμένο τραγούδι προέρχεται από την Μεσήμβρια Αν. Ρωμυλίας και αναφέρεται στις κοπέλες της Μεσήμβριας, οι οποίες φημίζονταν για την αρχοντιά και τα πλούτη τους. Οι νέοι που τις ορέγονταν έπρεπε πρώτα να κατορθώσουν να "καζαντίσουν το φλουρί" (να εξοικονομήσουν χρήματα) αλλιώς δεν είχαν καμία ελπίδα. Το τραγούδι έχει και μια πιο τραγική διάσταση, καθώς αναφέρει όλες τις πόλεις και χωριά, όπου ζούσαν Έλληνες στα παράλια της Αν. Ρωμυλίας (Μεσημβρία, Αγχίαλος, Μπάνα, Άσπρο κλπ.) Οι στίχοι: Σαν καζαντίσω το φλουρί, δεν παίρνω χώρο χωριανοί δεν παίρνω χώρο χωριανοί, θα πάρω μια Μεσημβρινή Θα πάρω μια Μεσημβρινή, που 'χει τα σπίτια τα ψηλά Που 'χει τα σπίτια τα ψηλά, στα παραθύρια κρύσταλλα Στα παραθύρια κρύσταλλα και τα μπαλκόνια δίπορτα Έχει χρυσές τις κλειδαριές και μέσα νιάτα και ομορφιές Μεσημβρινή μου κοπελιά, που 'χεις τα νιάτα τα πολλά Που 'χεις τα νιάτα τα πολλά, αρμάθα έχεις τα φλουριά. Μεσημβρία, Καστρούπολη, Μπάνα και Άσπρο κ' Αίμονα Μπάνα και Άσπρο κ' Αίμονα, Αγχίαλο και Κόζακα Βλάση, Σωζόπολη, Ραβδά, Τζίμο και Αγαθούπολη Τζίμο και Αγαθούπολη, Βάρνα και Πύργο και Νταουτλί Θαλασσινή μου κοπελιά, γεμάτη νιάτα κι ομορφιά Γεμάτη νιάτα κι ομορφιά, χαρά το νιο που σ' αγαπά.

Add to EJ Playlist  Αργός καθιστικός σκοπός από την Ανατολική Θράκη σε ελεύθερο ρυθμό. Από τις πιο γνωστές και διαδεδομένες σε πανελλήνια κλίμακα Παραλογές, με θέμα που το συναντούμε σε όλους τους λαούς της Βαλκανικής. Οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι το τραγούδι έχει ελληνική προέλευση, ενώ η αρχική του κοιτίδα τοποθετείται στην Μικρά Ασία κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Το θέμα του τραγουδιού απηχεί την πανάρχαια και σε πολλούς λαούς γνωστή δοξασία, πως για να στεριώσει κάθε μεγάλο οικοδόμημα χρειάζεται να θυσιαστεί ζώο ή άνθρωπος. Η ψυχή του θύματος γίνεται στοιχειό που με την υπερφυσική του δύναμη προστατεύει το κτίσμα. Όσο πιο ευγενές είναι το θύμα τόσο καλύτερα περιφρουρείται το κτίσμα. Στους Βυζαντινούς χρόνους μάλιστα στοιχείωσις λεγόταν "η δια θυσία οικοδόμησις". Η δοξασία αυτή επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας (σφάξιμο ζώου στα θεμέλια, κάρφωμα ίσκιου περαστικού διαβάτη κλπ.). Η ρεαλιστική ερμηνεία, όμως, του μύθου επισημαίνει το τίμημα που είχαν και έχουν ακόμη και σε ανθρώπινες ζωές, όλα τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα. Θυμίζουμε τις εκφράσεις "άφησαν τα κόκαλά τους στο...", ή "χύσαμε αίμα για να το χτίσουμε", αφού πάντα θυσιάζεται κάτι για να επιτευχθεί κάτι άλλο. Στη Θράκη, αυτό το τραγούδι απαντάται σε δύο μελωδικούς τύπους: έναν γρήγορο χορευτικό σε ρυθμό ζωναράδικου χορού και έναν αργό μελισματικό σε διάφορες παραλλαγές ως καθιστικό ή "τραπεζ'κό", όπως ονομάζεται στην περιοχή. Σε μερικά χωριά μέχρι πρόσφατα, συνηθιζόταν "του μάστορα του τραγούδι" να λέγεται ολόκληρο στο τραπέζι πού παρέθετε ο νοικοκύρης στους μαστόρους, στο τελείωμα του σπιτιού. Αντίθετα στο ξεκίνημα δεν είχε γλέντι και τραγούδι. Έσφαζαν μόνο έναν μαύρο κόκκορα στα θεμέλια τον οποίον έτρωγαν βραστό οι μαστόροι, ενώ γινόταν και Αγιασμός. Κατόπιν με το αγιασμένο λάδι, γέμιζαν τέσσερα "μπουκαλέκια", τα οποία έσταζαν στις τέσσερις γωνίες των θεμελίων του σπιτιού και στη συνέχεια τα παράχωναν. Τέλος να σημειώσουμε πως τα αργά καθιστικά τραγούδια συνήθως τα τραγουδούσαν μόνο με το στόμα, χωρίς οργανική συνοδεία. Πολίτικη λύρα παίζει ο Σωκράτης Σινόπουλος. Ερμηνεύει ο Χρόνης Αηδονίδης. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν τις παλιές Ελληνικές πόλεις της Ανατολικής Θράκης: Αδριανούπολη, Ραιδεστό, Καλλίπολη, Σαράντα Εκκλησιές κλπ.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι από τη Θράκη. Χορεύεται ως συρτός χορός (Καλαματιανός κοινώς) αν και ο χορός αυτός δεν είναι ιδιαιτέρως διαδεδομένος σε αυτή την περιοχή. "Τουκμάκι" είναι το σημερινό χωριό "Μεταξάδες" από το "Τουκμάκ κιόι", την παλιά Τούρκικη ονομασία. Το τραγούδι προέρχεται από εκείνη την περιοχή. A Greek folk song from the region of Thrace. The dance is "Syrtos" ("Kalamatianos" commonly). Οι στίχοι: Τρίτη μέρα μωρέ Τρίτη μέρα, Τρίτη μέρα ξημέρωνι (δις) να μη 'χει να ξημέρουνι κατέφ'καν Του-μωρέ κατέφκαν Του- κατέφ'καν Τούρκοι στου Τουκμάκ' (δις) να του πατίσ'ν κι να του κάψ'ν δεν μπόρεσαν μωρέ δεν μπόρεσαν, δεν μπόρεσαν να του πατίσ'ν (δις) δεν μπόρεσαν κι να του κάψ'ν ξυπνάει ο Γιά-μουρέ, ξυπνάει ο Για- ξυπνάει ο Γιάννης Λουχαγός (δις) κι παίρνει χίλιοι στρατιώτ' παν' στσ' φιρφιλιές μωρέ παν στσ' φιρφιλιές, παν στσ' φιρφιλιές ανέβιζε (δις) μι του ντιλμπίρ' τους κοίταζι δεν ήταν έ-μωρέ δεν ήταν έ- δεν ήταν ένας δεν ήταν δυό (δις) μον' ήταν τρεις χιλιάδες.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι από την περιοχή της Θράκης. Το "Μαργούδι κι ο Αλεξανδρής" είναι από τα πιο ωραία τραγούδια αναμφίβολα εκείνης της περιοχής. Πρόκειται για τον χορό "Μαντηλάτο". Ονομάζεται έτσι γιατί οι γυναίκες όταν χορεύουν ζευγαρωτά με τους άνδρες κρατούν μαντήλια. A Greek folk song from the region of Thrace. The song called "To Margoudi kai o Alexandris" is the famous dance of Thrace "Mantilatos". Οι στίχοι: Το Μαργούδι κι ν' Αλεξαντρής βγαίνουν στην αυλή κρυφά κρυφά Τσ' είδγι γειτουνιά και πουσπουριζ' τσ' είδγί μάνα της κι μουρμουρίζ' Στο 'πα βρε Μαργούδι μ' να μη βγαίν'ς έξω στην αυλή κρυφά κρυφά Άμα θέλεις μάνα, δείρε με πάλι εγώ θα βγαίνω στην αυλή για να βλέπω τουν Αλεξαντρή

Add to EJ Playlist  Greek folk music from the region of Thrace. This is a famous Balkan dance called "Baiduska" and it is very popular in Northern Greece in the regions of Thrace and Macedonia. Παραδοσιακός Θρακιώτικος σκοπός και χορός που ονομάζεται "Μπαϊντούσκα". Περιλαμβάνεται στο CD, του Χρόνη Αηδονίδη "Τραγούδια του Μάη και της Άνοιξης". Κ.Πετράς: Βιολί, Ν. Αλβανόπουλος: Κλαρίνο, Γ. Γιαρένης: Ούτι, Α. Ζαπόγλου: κανονάκι, Γ. Παναγιωτάκης: μαντολίνο, Α. Μουσμουλίδης: λάουτο, Κ. Φιλιππίδης: λάουτο, Σ. Μάρκου: γκάιντα, Γ. Παγκοζίδης: κρουστά & μπάσσο.

Add to EJ Playlist  Greek folk song from the region of Thrace (Northern Greece). The song called "I Alepou" and the dance is Zonaradikos. The singer is "Doitsidis Kariofyllis" Παραδοσιακό τραγούδι από τη Θράκη. Το τραγούδι ονομάζεται "Η Αλεπού" και ο χορός "Ζωναράδικος". Οι στίχοι: Πάει η Αλ'πού να κλέψει αρνήθια πάει η Αλ'πού να κλέψει αρνήθια πιάν' γυαλίζ' και τα ματούδια τ'ς. Πιάν' γυαλίζει και τα ματούδια τ'ς ακουνίζει και τα δοντούδια τ'ς. Σταύρουνε έναν γεροντάκο σταύρουνε έναν γεροντάκο, στάθ'κε και τον χουρατεύει. Στου χουριό σας είναι αρνήθια στου χουριό σας είναι αρνήθια είναι κωλοβά μπιρδίκια.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι του γάμου από την Θράκη. Η φωτογραφία απεικονίζει το φύλο Γκακαβούζηδων, ενός Θρακιώτικου φύλου, που αν και η μητρική τους γλώσσα ήταν μια διάλεκτος με ανάμεικτα Τούρκικα και Βουλγάρικα στοιχεία εντούτοις έχουν φυσικά έντονη την Ελληνικότητα και την Ελληνική συνείδηση μέσα τους. Περιλαμβάνεται στον δίσκο "Το τραγούδι των Ελλήνων - Γιάννης Μαρκόπουλος", ο οποίος ηχογραφήθηκε μετά από μια διήμερη μουσικοχορευτικ ή παράσταση, με τραγούδια από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Μεταξύ άλλων ο ίδιος ο Γιάννης Μαρκόπουλος τονίζει στην εισαγωγή: "Δεν μπορούμε να έχουμε το τραγούδι του θερισμού χωρίς το θέρισμα, ούτε το τραγούδι του γάμου χωρίς τον γάμο. Όμως μπορούμε να έχουμε το δημοτικό τραγούδι στην έντονη προβολή του και εφόσον είμαστε Έλληνες, ας μην το αποποιηθούμε, να τ' αγαπάμε. Το δημοτικό τραγούδι, πριν από εμάς και μετά από εμάς, μας κρούει την θύρα.... Οι στίχοι: Έβγα μάνη μ' να ιδείς τον γιο σ' τι φέρνει μια πέρδικα γραμμένη, μια ζωγραφισμένη στα κόκκινα ντυμένη, στ' ασήμι είνι ζωσμένη.

Add to EJ Playlist  Ένα παραδοσιακό τραγούδι που προέρχεται από τους πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης, ερμηνευμένο υπέροχα από τον διάσημο Θρακιώτη δημοτικό τραγουδιστή Χρόνη Αηδονίδη (Αλλιώς το "Αηδόνι της Θράκης"). A Greek folk song from the Greek refugees from Eastern Thrace (today European part of Turkey), performed by a famous Greek traditional singer "Chronis Aidonidis". Οι στίχοι: Μωρέ καλή μου λεμονιά και πού να σε φυτέψω να σε φυτέψω στο βουνό, φοβούμαι μην παγώσεις να σε φυτέψω στην αυλή, φοβούμαι μη σε κλέψουν θα σε φυτέψω στην καρδιά, εχθροί σου να ζηλέψουν.

Add to EJ Playlist  A Greek folk dance from the Greek refugees of Eastern Roumelia (today Southern Bulgaria), a place full of Greeks till the second decade of 20th century. This dance called "Kastrinos" or "Kokonitikos". Παραδοσιακός χορός από τους πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρειας Θράκης), οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τους Βούλγαρους περί τα 1910.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακός χορός που ονομάζεται "συρτός συγκαθιστός" και προέρχεται από την Θράκη. Το τραγούδι ονομάζεται "Φέτος το καλοκαιράκι" ή "Γκιουζέλ Μαρία" και είναι ιδιαίτερα αγαπητό σε όλη τη Θράκη... A Greek folk dance and song from the region of Thrace. The dance is "sigathistos" and the title of the song is "Fetos to kalokairaki". Οι στίχοι: Φέτος το - γκιουζέλ Μαρία - φέτος το καλοκαιράκι φέτος το καλοκαιράκι κυνηγούσα ένα πουλάκι. Κυνηγού - γκιουζέλ Μαρία - κηνυγούσα, λαχταρούσα κυνηγούσα, λαχταρούσα, να το πιάσω δεν μπορούσα. Παίρνω ρι - γκιουζέλ Μαρία - παίρνω, ρίχνω ασημοβέργα παίρνω, ρίχνω ασημοβέργα, ήρθε το πουλί κοντά μου Ήρθε το - γκιουζέλ Μαρία - ήρθε το πουλί κοντά μου ήρθε το πουλί κοντά μου, κάθισε στα γόνατά μου.

Add to EJ Playlist  A Greek folk song from the Greek refugees of Eastern Roumelia (Southern Boulgaria today), a place full of Greeks till first decades of 1900. This song called "Tin kardia m tin klidomeni" and this dance is "Zonaradikos". Παραδοσιακό τραγούδι από την ευρύτερη περιοχή της Θράκης και ιδιαίτερα από την Ανατολική Ρωμυλία. Χορεύεται ως ριχτός ζωναράδικος. Περιλαμβάνεται στον δίσκο "Από την Θράκη του Ορφέα και του Διονύσου - Σκοποί και τραγούδια της Ανατολικής Ρωμυλίας". Συλλογή τραγουδιών-κείμ ενα-επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Πραντσίδης. Μουσικοί: Χρόνης Αηδονίδης - Νίκος Φιλλιπιδης - Δημήτρης Αλταντσίδης - Βασίλης Σερμπέζης Στέλλα Καλλιάρα - Μανώλης Κορνελάκης - Δήμος Πραντσίδης - Νεκτάριος Κοσμίδης

Add to EJ Playlist  Χορευτικός σκοπός με καταγωγή την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη) μια περιοχή με συμπαγέστατους Ελληνικούς πληθυσμούς, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα... Ωστόσο τον καιρό των μεγάλων εθνικισμών, εκδιώχθηκαν από του Βούλγαρους... Η μελωδία αυτή είναι γνωστή σε πολλούς Βαλκάνιους λαούς. Ονομάζεται "Κυνηγητός" διότι κατά τη διάρκεια του χορού ο πρώτος χορευτής προσπαθεί να ακουμπήσει τον τελευταίο του κύκλου αλλά και το αντίθετο. Ήταν γνωστός σε όλη την Ανατολική Ρωμυλία αλλά ιδιαιτέρως αγαπητός στην περιοχή της Μεσήμβριας.

Add to EJ Playlist  A Greek folk song and dance from the region of Thrace, called "Zonaradikos". The title of the song is 'Vassilkouda". Παραδοσιακό τραγούδι από τη Θράκη. Ονομάζεται "Στο Τουκμάκι στ'ς Μεταξάδες" ή αλλιώς "Βασιλκούδα". Ο χορός ονομάζεται "Ζωναράδικος". Προέρχεται από το ομώνυμο χωριό (Μεταξάδες Έβρου). Οι στίχοι: Στου Τοκμάκι, στ'ς Μεταξάδες στου Τοκμάκι, στ'ς Μεταξάδες Γιάννης Δήμαρχους άιντι Βασιλικούδα μ' Γιάννης Δήμαρχους Γιάννης έχει τρεις γυναίκις Γιάννης έχει τρεις γυναίκις κι άλλην αγαπάει άιντι Βασιλικούδα μ' κι άλλην αγαπά Θα χουρίσει τη Θουδώρα θα χουρίσει τη Θουδώρα θα πάρει τη Βασιλ'κή άιντι Βασιλικούδα μ' Θα πάρει τη Βασιλ'κή Μάνα της την ουρμηνεύει μάνα της την ουρμηνεύει την παρακαλεί άιντι Βασιλικούδα μ' την παρακαλεί Μην τουν παίρνεις πιδί μ' τουν Γιάννη μην τουν παίρνεις πιδί μ' τουν Γιάννη τουν Γιάννη του χουβαρντά άιντι Βασιλικούδα μ' Τουν Γιάννη του χουβαρντά

Add to EJ Playlist  A Greek folk song from the Greek refugees of Eastern Roumelia (today Southern Boulgaria). The name of the dance is "Bogdanos" and the name of the song "Maro kai peras' i nouna mas" Παραδοσιακό τραγούδι από την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη), μια περιοχή που μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα είχε πολύ συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς... Δυστυχώς οι περισσότεροι εκδιώχθησαν από τους Βουλγάρους. Ο χορός ονομάζεται "Μπογδάνος" και ο τίτλος του τραγουδιού "Μάρω επέρασε η νόνα μας". Προέρχεται από το Μεγάλο Μοναστήρι της Ανατολικής Ρωμυλίας. Οι στίχοι: Μάρω μωρέ Μάρω ντέμω ντελιεντέμω Καραμπουναριώτ' σα ντέμω ντελιεντέμω Και καραστριμιώτ'σα ντέμω ντελιεντέμω Ψες αργά νι διάφ'κα ντέμω ντελιεντέμω (Α)που τ' μπούμπα μ' τ'ς πόρτες ντέμω ντελιεντέμω Είδα τον μπουμπάκο μ' ντέμω ντελιεντέμω Σ'ν αυλή τριγιουρνούσε ντέμω ντελιεντέμω Μάρω μοιρολγούσι ντέμω ντελιεντέμω Πέρασε η νούνα από μπροστά κάλλινω ράντω ντουλμπέρω Για να αραδιάσει τα σταμνιά κάλλινω ράντω ντουλμπέρω.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρειας Θράκης, δηλ. σημερ. Νότιας Βουλγαρίας). Πρόκειται για τον χορό "Χεριάτικο Τραμπανιστό". Στην περιοχή αυτή κατοικούσαν από αρχαιοτάτων χρόνων Ελληνικοί πληθυσμοί οι οποίοι εκδιώχθηκαν τον καιρό των μεγάλων εθνικισμών από τους Βούλγαρους... Ωστόσο κάποιοι ελάχιστοι ελληνόφωνοι πληθυσμοί επιβιώνουν ακόμη... Ο χορός και το τραγούδι τραγουδιόταν στη Μπάνα Μεσήμβριας της Ανατολικής Ρωμυλίας. Το τραγούδι αναφέρεται σε γεγονός που έλαβε χώρα στο χωριό Ραβδά στις αρχές του εικοστού αιώνος. Η Δημήτρω δεν ήθελε τον αρραβωνιαστικό της Κωσταντή (φτωχό συγχωριανό της), μον' ήθελε τον Παναγιώτη Θεοχαράκη, γραμματικό, από το χωριό Μπάνα όστις της προσέφερε κοινωνική καταξίωση. Τελικά ουδέποτε παντρεύτηκαν. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών η Δημήτρω ήρθε στην Ελλάδα και ο Παναγιώτης έμεινε στη Μπάνα όπου σκοτώθηκε από τους Βούλγαρους. Οι στίχοι: Δημήτρω παινεμένη, Δημήτρω ξακουστή πρωταρραβωνιασμ ένη σα νια ήσ'ν σ'ν Κωνσταντή. Τουν Κωνσταντή δε θέλει που 'ναι παιδί φτωχό θέλει τον Παναγιώτη τον γραμματικό. Πάρε με Παναγιώτη να πάμε στουν Ραβδά μάνα μου θα σι κάνει Ραβδιώτικο μπαμπά. Πάρε με Παναγιώτη απ όχω τό σοκάλ' μάνα μου θα σε κάνει μες στον Ραβδά μπακάλ'. Τι να σε πω Δημήτρω, τ' αρέσω του ντουκάλ'ς δεν θέλω 'γω να γέννω μες στο Ραβδά μπακάλ'ς.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακά κάλαντα Χριστουγέννων από τη Θράκη. A traditional Greek song for Christmas, from the region of Thrace. Οι στίχοι: Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες η Παναγιά μας κοιλοπονούσε κοιλοπονούσε, παρακαλούσε, τους Αρχαγγέλους, τους Ιεράρχες. "Σεις Αρχαγγέλοι και σεις Ιεράρχες να 'πα να φέρτε μύρο και μόσχο". Κι οι Αρχαγγέλοι για μύρο πάνε κι οι ιεράρχες για μόσχο τρέχουν. Κι ώσπου να πάνε κι ώσπου να έρθουν, η Παναγιά μας ξελευθερώθη Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο, χαρά στον κόσμο, στα παλικάρια.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι από την Δυτική Θράκη. Ονομάζεται "Σεις κουρίτσια και κουπέλες". Πρόκειται για τον χορό "Ξέσυρτο", ωστόσο σε κάποια χωριά του νομού Έβρου το χορεύουν και ως "Γίκνα", ο οποίος είναι γαμήλιος χορός και χορεύεται στο σπίτι της νύφης. A Greek traditional song from the region of Thrace. The title of the song is "Seis kouritsia kai koupeles", means "You, young women". Οι στίχοι: Σεις κουρίτσια και κουπέλις δεν πικραίνιστι καμπόσου δεν πικραίνιστι καμπόσου ήρθαν ξένα παλικάρια. Ήρθαν ξένα παλικάρια να μας πάρουν την κουπέλα την κουπέλα την τρυγόνα θα την πάρ' και θα την πάνε. Κι σι μακρινό κουνάκι κι θα κάμει ξένη μάνα κι θα κάνει ξένη γύρη ξένα αδέρφια κι αξαδέλφια.

Add to EJ Playlist  Παραδοσιακό τραγούδι και χορός από την Ανατολική Ρωμυλία. Ονομάζεται "Παν'τι κουρίτσια στο χουρό". Μολονότι ο χορός είναι από Ανατολική Ρωμυλία, το βίντεο παρουσιάζει φορεσιές και χορούς και από την Δυτική Θράκη. Το τραγούδι φυσικά αναφέρεται στην περιορισμένη θέση της γυναίκας - ιδιαιτέρως της παντρεμένης - στην μικρή κοινωνία του χωριού. Ο ρυθμός είναι εφτάσημος, ο γνωστός πανελλήνιος ρυθμός του Καλαματιανού. A Greek folk song from the region of Eastern Roumelia (Anatoliki Romilia), called "Go girls to the dance"... Eastern Roumelia is Northern Thrace, a place full of Greeks, which today belongs to Bulgaria. The pictures illustrate traditions and costumes of Western (Greek) Thrace. Οι στίχοι: Πάν'τι κουρίτσια στου χουρό τώρα που έχετι καιρό. Μεθαύριο παντριυόσαστε και μ' άντρες μπερδευόσαστε. Δε σας αφήν' οι άντρες σας να πάτε στις μανάδες σας. Δε σας αφήν' και τα παιδιά να πάτε ως τη γειτουνιά. Δε σας αφή'ν κι η πιθιρά να πάτε όπου είν' η χαρά. Δε σας αφήν' ο πεθερός να πάτε όπου είνι χουρός. Τους άντρες τους μεθύζουμε και τους αποκοιμίζουμε και την κακιά την πιθιρά μέρα και νύχτα νηστικιά.

Add to EJ Playlist  Θρακιώτικο αποκριάτικο τραγούδι. Ονομάζεται "Τι να κάνω ο έρημος" και προέρχεται από το χωριό "Κυανή" του Έβρου. Περιλαμβάνεται στον δίσκο της Δόμνας Σαμίου "Τα Αποκριάτικα". Ο τύπος της κακής γυναίκας (τεμπέλας, λαίμαργης, μεθύστρας, μοιχαλίδας, σεξουαλικά αχόρταγης) τροφοδότησε κατά κόρον τη θεματολογία των αποκριάτικων τραγουδιών. Δύο είναι τα χαρακτηριστικά των τραγουδιών αυτής της κατηγορίας: η εξωφρενική υπερβολή (θυμίζουμε μόνο το πασίγνωστο Στης ακρίβειας τον καιρό), καθώς και η αντιστροφή ανδρικών ιδιοτήτων γενικά αποδεκτών, οι οποίες προβάλλονται στις γυναίκες ως βαριά ελαττώματα. Οι στίχοι: Tι να κάνω ο έρημος τη γυναίκα πού 'χω, το Γενάρ' και το Φλεβάρ' με προβοδάει στο θέρο, θέριζα, αλώνιζα, όλο βροχές και χιόνια, κι όταν τα θημώνιαζα, όλο κρουσταλλάκια. Kίνησα κι εγώ ο καημένους να πάω σπίτι, βρίσκω τη νοικοκυρά μέσα με τους φίλους, μπουγατσούδις έψηναν και αβγά τηγάν'ζαν. Ξάμουσα1 κι εγώ ο καημένους να πάρω ένα, σ'κών' το σιδηρόφτυαρο, να μιά στο χέρι. - Δε σι λέω, κερατά, βρε πεζεβέγκη, 'ντά 'χω γω τους φίλους μου όξω να στέκεις, κι όταν δεν είν' φίλοι μου, τότε να μπαίνεις; Nα το γρουνοτζέβανο2, σκάσε και φάε, να το γρουνοκούμασο, ψόφ'σε και πέσε. 1ξάμουσα: άπλωσα το χέρι 2γρουνοτζέβανο: κάτω μέρος σπασμένης στάμνας, όπου βάζουνε φαΐ στα γουρούνια A Greek carnival folk song from the region of Thrace and in particular from the village "Kyani" in the county of 'Evros".

Add to EJ Playlist  A Greek folk song from the region of Thrace. Its name is "Giorgis sto chorafi tha paei" - "George will go to his farm". The dance is "Baiduska". Παραδοσιακός Θρακιώτικος χορός και τραγούδι που ονομάζεται "Γιώργης στο χωράφ' θα πάει", χορεύεται ως μπαιντούσκα. Προέρχεται από το χωριό "Μεγάλη Δοξιπάρα" της ενδυματολογικής ομάδας των Μεταξάδων. Οι στίχοι: Γιώργης στου χουράφ' θα πάει τον ντουρβά στην πλάτ' κριμνάει τον ντουρβά στην πλάτ' κριμνάει τα τσαρούχια τ' αστοχάει. Παιρν' την στράτα αγάλια - αγάλια πέρασ' απ' τα περιβόλια πέρασ' απ' τα περιβόλια τον τσιμπήσαν τα τριβόλια. Έκατσε κι αποκοιμήθ'κε τα τσαρούχια του θυμήθ'κι τα τσαρούχια του θυμήθ'κι να γυρίσει σπίτ' φουβήθ'κι. Να γυρίσει σπίτ' φουβήθ'κι μάνα του μην τον μαλώσει μάνα του μην τον μαλώσει τα τσαρούχια του π' αστό(χ)ησε